Średnicę studni dobiera się do jej funkcji i głębokości, nie do dostępności elementów w hurtowni. Studzienka rewizyjna na krótkim odcinku wystarcza w średnicy 800 mm, studnia z możliwością wejścia człowieka wymaga 1000 mm lub więcej, a komory z kilkoma przyłączami sięgają 1200 i 1500 mm. Od tej decyzji zależy dobór pokrywy, sposób obsypki i szerokość wykopu.
Od czego zależy dobór średnicy?
Pierwszym kryterium jest głębokość studni. Do około 1,5 metra wystarcza studzienka rewizyjna o mniejszej średnicy, obsługiwana z poziomu terenu, głębsze konstrukcje muszą umożliwić zejście, a to wymaga co najmniej metra światła.
Drugie kryterium to liczba i średnica przyłączy. Kilka wlotów rozmieszczonych pod różnymi kątami potrzebuje miejsca na ukształtowanie kinety, czego nie da się zmieścić w kręgu o małej średnicy bez zaburzenia przepływu.
Jakie średnice i grubości są dostępne?
Typowy szereg średnic obejmuje 800, 1000, 1200 i 1500 mm, przy grubościach ścianki mieszczących się w granicach 10-15 cm. Grubsza ścianka przenosi większe parcie gruntu i pozwala schodzić głębiej z posadowieniem studni.
Wysokość pojedynczego elementu jest ustandaryzowana, więc głębokość studni składa się z wielokrotności kręgów uzupełnionej pierścieniami regulacyjnymi. Dzięki temu poziom pokrywy można dopasować do rzędnej terenu bez docinania elementów betonowych.
Kiedy potrzebna jest studnia z możliwością wejścia?
Zejście do studni jest konieczne wszędzie tam, gdzie przewiduje się czyszczenie kinety, kontrolę szczelności lub obsługę urządzeń zamontowanych wewnątrz. W takich konstrukcjach stosuje się elementy wyposażone w stopnie włazowe.
Stopnie wykonuje się z materiałów o powierzchni antypoślizgowej i osadza się je w ściance na etapie produkcji. Dokładanie stopni po zmontowaniu studni jest praktycznie niewykonalne bez naruszenia szczelności ścianki.
- studzienka rewizyjna do 1,5 m głębokości: 800 mm
- studnia z możliwością zejścia: od 1000 mm, ze stopniami włazowymi
- komora z kilkoma przyłączami: 1200 mm
- głębokie komory na sieciach: 1500 mm i większe
- regulacja rzędnej pokrywy: pierścienie dystansowe
Jak elementy łączą się między sobą?
Spotyka się dwa systemy łączenia: styk płaski i połączenie pióro-wpust. Zamek pióro-wpust centruje elementy przy opuszczaniu do wykopu i przenosi siły poziome od parcia gruntu, co ogranicza ryzyko przesunięcia kolejnych warstw.
Szczelność uzyskuje się przez uszczelki elastomerowe albo zaprawę, zależnie od przyjętego systemu. W instalacjach kanalizacyjnych, gdzie liczy się brak infiltracji wód gruntowych, standardem jest połączenie na uszczelkę.
Gdzie kupić komplet elementów studni?
Studnia to zestaw: elementy denne, kręgi, pierścienie regulacyjne i pokrywa dopasowana do średnicy. W ofercie składu BAT kręgi betonowe dostępne są w średnicach 800, 1000, 1200 i 1500 mm, przy różnych grubościach ścianki, wraz z pokrywami i rurami przepustowymi z tego samego systemu.
Kompletowanie elementów z jednego systemu upraszcza montaż, bo tolerancje zamków są do siebie dopasowane. Łączenie elementów z różnych źródeł kończy się dopasowywaniem styków zaprawą, co obniża szczelność konstrukcji.
Co ustalić przed zamówieniem?
- głębokość studni odczytana z rzędnych instalacji
- liczba i średnica przyłączy
- wymóg zejścia do wnętrza, czyli stopnie włazowe
- system łączenia: uszczelka czy zaprawa
- dostęp dla dźwigu lub koparki nad wykopem
Elementy betonowe waży się w setkach kilogramów, więc transport na miejsce montażu planuje się razem ze sprzętem. Zamówienie bez ustalonego sposobu opuszczenia elementów do wykopu potrafi zatrzymać roboty na cały dzień.
Dobór średnicy to odpowiedź na dwa pytania: jak głęboko schodzi instalacja i czy ktoś będzie musiał do studni wejść. Reszta, czyli pokrywa, pierścienie i sposób łączenia, wynika już z tej pierwszej decyzji.